sft. 1. Bahra (foyda, lazzat) olish huquqidan yoki imkoniyatidan mahrum boʻlgan; bahrasiz.
Xullas, u bolaligida otasiz qolib, ota mehridan bebahra oʻsgan edi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
Boshqa yigitlar qatori, Nabijon ham Nafisani sevish baxtidan bebahra qolmadi. — H. Gʻulom, Zamin yulduzlari
2. Foyda bermaydigan, foydasi yoʻq, foydasiz.
Bevafo doʻstdan tayoq yaxshi, bebahra guldan yaproq yaxshi. — Maqol
Bebahra giyohdan yaxshidir yaproq, Muhabbatsiz guldan ortiq-dir tuproq. — Murodxon