sft. 1. Jismonan baquvvat, bahodir, botir, pahlavon.
Har biri mingga tenglashadigan zoʻravon edi. — Bahrom va Gulandom
2. Zolim, zulm oʻtkazuvchi hukmdor.
Agar u [Bobur] Samarqanddan voz kechsa, narigi zoʻravonlar poytaxtni olishi, keyin Andijonga bostirib kelishi muqarrar ekani unga hozir juda aniq sezilmoqda edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. Umuman, oʻzgalarga qonunsiz ravishda kuch ishlatuvchi, zoʻrlik qiluvchi shaxs.
Yoʻlchi bir sakrashda zoʻravonning oldiga bordi, toʻpponcha tutgan qoʻlini mahkam siqib, orqaga qayirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Xoʻsh, zoʻravon sizmi yo bu bechora, bekas, benavo shoirmi? [dedi Zavqiy]. — K. Yashin, Hamza