fl.
1.
Tik holatini yoʻqotib, yer tomon tushmoq; qulamoq.
Koʻkka boqqan yiqilar. — Maqol
Said Jalolxon oʻrnidan turgan edi, gandiraklab yiqildi. — A. Qahhor, Bashorat
Isfandiyorxon Avazning betiga shapaloq tortib yubordi. Avaz gandirakladi-yu, yiqilmadi. — S. Siyoyev, Avaz
Koʻchada gursillab devorlar yiqiladi, sharaqlab daraxtlar qulaydi. — A. Qahhor, Bashorat
2.
Tepadagi joyidan pastga tomon qulamoq.
Daraxtdan yiqilmoq. Tomdan yiqilmoq.
Chavandozlardan biri marraga yaqin qolgan-da, otdan yiqilib tushdi. — K. Yashin, Hamza
3.
Kurashda yengilmoq, magʻlubiyatga uchramoq.
Yiqitgan mard emas, yiqilganni turgʻizib qoʻygan mard. — Maqol
Yiqilgan kurashga toʻymas. — Maqol
4.
koʻchma
Imtihonda yomon baho olmoq, sinovdan oʻtolmay qolmoq.
[Nigora] Toshkentga oʻqishga kelgan ekan, kimyodan topshira ol-may yiqilibdi. — M. Qoriyev, Oydin kechalar
5.
koʻchma
Hokimiyatdan mahrum boʻlmoq, ajralmoq; agʻdarilmoq; yoʻq qilinmoq.
Mustabid hokimiyat yiqildi.