ot 1. Jun, paxta singari yumshoq narsa solib tikib tayyorlangan, yotish, oʻtirish uchun toʻshaladigan buyum, anjom.
Par toʻshak. Jun toʻshak. Duxoba jildli toʻshak. Oʻz uyim —oʻlan toʻshagim. — Matal
Dilshod tokcha yonidagi toʻshakka oʻtirdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Toʻy uchun yangi koʻrpalar qoplamoqchi boʻladilar, par toʻshaklar olmoqchi boʻladilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Yotish uchun solingan oʻrin; ost va ustga tashlanadigan (solinadigan) narsa.
Chala yechinib, yupqa toʻshakka kirdim. — S. Siyoyev, Yorugʻlik
Top uyni toʻldirgan ahil, tinch uy-qu ogʻushidan hammalari bir zumda, goʻyo toʻshakni olov qamraganday sakrab turdilar. — Oybek, Quyosh qoraymas
Zuhra begim olti yildan beri toʻshakda yolgʻiz yotadi. Uning gulday umri bevalikda soʻlib boryapti. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
3. shv. Koʻrpacha, poyandoz.
- Oʻlim toʻshagi Sogʻayishi gumon, oʻlimi muqarrar boʻlgan bemor yotgan toʻshakni qayd etadi. Odatda, oʻlim toʻshagidagi bemor yotgan xonada shunaqa jimlik boʻladi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solU [Saʼdi Maxsim] oʻlim toʻshagida yotganida ham hazilini qoʻymagan edi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq