ot 1. tib. Pigment yetishmasligi natijasida terida paydo boʻladigan oq dogʻ.
— Quymuchida tangadek pesi bor. — Pes emas. Yaraning oʻrni edi-ku. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
2. Shunday kasali boʻlgan kishi.
[Mozordagi] Quduqning suvi faqat kasallarning, ayniqsa pes va koʻzi ogʻriganlarning shifolanishlariga va ziyoratchilarning tabarruk deb olib borishlariga sarf qilinar edi. — S. Ayniy, Esdaliklar.
3. soʻk. Yaramas, moxov.
Pes pesni qorongʻida topar. — Maqol
[Nor:] Paranjisi qursin, qaydanam shu pesni yopinib, suqmozorga bordim-u, oʻzimga dardisarni orttirdim-keldim. — Hamza, Paranji sirlari
[Yoʻlchi:] Gulnorni sevishimni bilardi-ya, pes chol. — Oybek, Tanlangan asarlar
Sovchi qoʻydim, bermadi. Otang qurgʻur pes ekan. — Folklor