pesha

ot esk. kt. Yil, mashgʻulot; kasb, hunar.

Xonning oʻgʻli, deb qilmanglar andisha, Toʻqqiz yoshda qildi shu ishni pesha. — Erali va Sherali

Birovning qoʻlida arra, teshasi, Vassa yasash — qadim ishi-peshasi. — N. Nazrullayev, Saylanma

El derki: nodon doʻst — boshingga jafo, Qora kunda chin doʻst — peshasi vafo! — Mirtemir.

Daraxtni hamisha oʻraydi shamol, Shoirni tashvishlar chulgʻar hamisha. Sen shoir umrini dema bezavol — Uning har onlari tashvishga pesha. — A. Oripov, Yillar armoni