ot 1. Odam va hayvonlarda kallaning tishlar oʻrnashgan suyagi.
Ustki (tepa) jagʻ. Pastki jagʻ.
Otaqoʻzining koʻzlari qisilib, jagʻ paylari turtib chiqdi. — O. Yoqubov, Diyonat
U [Qalandar aka], koʻzlari bir nuqtaga qadalib qotib qolganday, qimir etmay turar, faqat jagʻi titrar edi. — S. Karomatov, Eʼtiqod
Vakil qulochkashlab jagʻimga urdi. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom
2. Oyoq kiyimining yuzi bilan tagcharmi birlashgan yeri, old yonlari.
Aksarining ust-boshi yupun, mahsilarining yirtiqlaridan kir paytavalari osilib turadi, kimlarda poxol tiqilgan eski kalish, kimlarda jagʻi yirtiq kavush, lekin ular shod. — Oybek, Tanlangan asarlar
U oʻzining paxtasi oqib yotgan qizil chit toʻni, jagʻi ajralgan kavushi, piltalari chiqib ketgan doʻppisi bilan boshqa bolalardan ajralib turardi. — Oydin, Hikoyalar
3. maxs. Baʼzi asboblarning qisadigan, kesadigan qismi.
Ombir jagʻi. Qaychi jagʻi.
4. Kishi, odam; nonxoʻr.
Bir ishlovchiga uch jagʻ edik, boyga ortiqchalik qilib qoldik. H. Nuʼmon va A. — Shorahmedov, Ota
Lekin oilada jagʻ koʻpaygach, shundoq ham qoʻl uchida, tabibchilik bilan tirikchilik qilib kelayotgan Ibn Yamin qiynalib qoldi. — K. Yashin, Hamza
- Jagʻi ochilmoq 1. Jahllanib tapira boshlamoq. Shu vajdan kampirning jagʻi yana ochildi, Sidiqjonning oʻtmishini, qizining qilmishini yana taʼna qila boshladi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari;Ya na dushman pulemyotlarining jagʻi ochildi, bir necha jangchi yiqildi. — T. Rustamov, Mangu jasorat
- Jagʻi ochiq 1. Koʻp gapiradigan, vaysayveradigan; vaysaqi; Jagʻi ochiq bola.
- Jagʻi tinmaydigan 2. Doim ovqat chaynaydigan, ovqatdan ogʻzi boʻshamaydigan.
- Jagʻ tish
- Jagʻ urmoq Hadeb gapiravermoq.