ot 1. Yoʻlda birga boruvchi; yoʻldosh.
Hamroh boʻlmoq
Yarim kecha vaqtida shaharga kiradi, yonidagi tetik ham-rohining koʻmagida bir choyxonaga kirib olishga muvaffaq boʻladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
mehmonxonaga qaytayotganimizda, hamrohlardan biri: — Temir yoʻl bilan shahar oʻrtasidagi yayloq maydon qani? — deb soʻradi. — Oʻzbekiston qoʻriqlari
2. Ish-faoliyatda, hayotda birga boʻluvchi shaxs.
Har kuni kechga tomon Sobirjonning bolalaridan bittasi Xayribibi oldiga kelib, hamroh boʻlib yotardi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
3. koʻchma Birga boʻluvchi; birga.
Oʻshanda menga oʻkinch doimiy hamroh edi. — Yoshlik
Oybek oʻz qahramonlarini iloji boricha yaxshilik bilan hamroh boʻlishga, doimo ezgu niyat bilan yashashga daʼvat etadi. — OʻTA
Oʻlar vaqtda hamroh boʻlsin imonim. — Murod-xon