ot 1. kt. Urushda yoki ovda qoʻlga kiritilgan narsa, oʻlja.
Husayn Boyqaro merganlar bilan birga tantanali ov haftalari tuzib, qorli sahrolarga suron solar, katta gʻanimat bilan qaytardi. — Oybek, Navoiy
Qaldirgʻoch uchib ketayotib, gʻanimatini tutaveradi, yerda esa ojiz boʻlib qoladi. — Gazetadan
2. Umuman, qoʻlga kirgan, ega boʻlingan narsa.
Oʻgʻillari oʻttizinchi yillarda otalaridan meros qolgan gʻanimatlarni choʻntakka solib, ming mashaqqatlar bilan Mashhadga qochgan edi. — A. Hakimov, Ilon izidan
Hatto bizning davrimizda kelib chiqqan Yoz neʼmati — qish gʻanimati degan maqol ham konserva sharofatiga aytilgandir. — K. Mahmudov, Qiziqarli pazandalik
3. Shaxs, holat yoki narsaning mavjudligi vaqtinchalik, oʻtkinchi va qaytmaydigan ekanini bildiradi.
Dam gʻanimat. Yoshlik gʻanimat. Vaqt gʻanimat
Fursat gʻanimatdir, shoh satrlar-la Bezamoq chogʻidir umr daftarin. — Gʻ, Gʻulom
Gulchehraga eri bilan totuvligi ham gʻanimatdek tuyulardi. — S. Zunnunova, Goʻdak hidi
Biz ham gʻanimat, bugun bormiz, ertaga oʻzi biladi. — M. Mansurov, Yombi