фл.
1.
Ҳаракат ёʻналишини ўзгартирмоқ, бир томонга қайирмоқ.
Чавандоз отини орқага буриб, сув оқимига қараб кетди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Асрор кўп ўйлаб ўтирмай, ёʻлни Қамариддинникига бурди. — Ёшлик
Агар сув шу қияликдан оқадиган бўлса, уни тўсиб ҳам, буриб ҳам бўлмайди. — С. Аҳмад, Уфқ
2.
Бирор томонга ўгирмоқ, қаратмоқ.
Салимбойвачча аччиқланиб, юзини тескари бурди. — Ойбек, Танланган асарлар
Жаҳонгир бу қарашга дош беролмай, юзини бурди. — Шарқ юлдузи
Домла бўйнини шартта буриб, Элмуродга тикилди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Беш-олти қари сигир тумшуғини буриб, ётган ерида думини ликиллатиб қўя қолди. — Муштум
3.
кўчма
Ёʻналтирмоқ, қаратмоқ; оғдирмоқ, мойил қилмоқ.
Ёш кўнгилнинг майлини Ишга бураман. — Ғайратий
Нима қилай, узоқ гапирдим, Тушунчангни ҳар томон бурдим. — Ҳ. Олимжон, Танланган асарлар
4.
Бурмаланадиган нарсани ёйиқ ҳолидан бурма ҳолига келтирмоқ, йиғмоқ.
Халтанинг оғзини бурмоқ.
Зиёдахон қопнинг оғзини яна буриб қўйди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари
5.
Айлантирмоқ, бошқармоқ.
Машина рулини буриб, Тонна тўкар Қизларой. — Қўшиқлар
6.
Сиқмоқ; чимчиламоқ.
Қўлини бураб-бураб олди.
Олтин узук бармоғимни буради, Бир йигит бор ёʻлларимда туради. — Қўшиқлар