унд. с. Итни тезлаш, қопиш, қувишга ундашни билдиради.
Қидирув
«гусь» бўйича 67 та натижа
Филтр
Луғат мақолалари
53 та/gʌʃ/
в [И]
- gush (out) (from sth) (суюқликка нисбатан қўлланилади) отилиб оқиб чиқмоқ
- gush over sbsth миннатдорчиликни ўта кўпиртириб изҳор қилмоқ
от Пок бўлиш учун бутун баданни махсус тартибда ювиш; устидан сув қуйиб ювиниш, чўмилиш.
Мен, подшоҳ ғусл қилиб олсин учун, хонани занжирлаб қўйдим. — Газетадан
/gʌst/
н [К] кучайиш, шиддат
в [И] (шамолга нисбатан) кучаймоқ, зўраймоқ
от Ғам-алам, қайғу.
Сой шалоласи ҳаётнинг ўзидек жўшқин, кучли. У Ойсулувнинг ғуссасини ютиб, бир текис шўх-шўх шарилларди. — С. Анорбоев, Оқсой
Ёʻлин ёʻқоца одам — муҳаббатга суянгай, Ғуссага боца одам — муҳаббатга суянгай — А. Орипов, Биринчи муҳаббатим
нареч. 1. қуюқ қилиб, қалин, тиғиз
2. погов. тўлиб-тошиб ётибди, кўп, етарли, мўл
то густо, то пусто борида чора-чора, ёʻғида банда бечора
Таърифлар ичида
14 тагусь; ғоз;
зоол. г'oz зоол. гусь
дикий, домашний гусь; ёввойи ғоз, уй ғози;
ғоз – гусь – гоосе. Қаз ўрдäк қую – ғоз, ўрдак, оққуш – гуси, утки, лебеди (ҚБН, 18₆; ҚБН, 71; 10а6).
1. кудахтать; гоготать; g‘oz qaqillab o‘tar, qanoti sharqillab o‘tar загадка гусь с гоготаньем проходит, крыльями шумя, пролетает (Челнок).
см. шарилламоқ; г'оз қақиллаб о'тар, қаноти шарқиллаб о'tar загадка гусь с гоготаньем проходит, крыльями шумя, пролетает (Челнок ткацкий).