Поиск

ot 1. Hasratli yigʻi, nola, afgʻon.

Chirqirab yigʻlayotgan haligi bolaning zoriga yana ikki bolaning faryodi qoʻshildi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Keta ber, turmagin, sarkarda, beklar, Quloq soling menday nochor zoriga. — Murodxon

2. Muhtoj, intizor.

Kim haqqa tashna-dir, kim mehrga zor. Men unga umrimni etgumdir fido. — A. Oripov, Yillar armoni

— Men sizning dallolligingizga zor emasman! — Charos keskin burilib yurib ketdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

— Bir parcha nonga zor edik, — dedi Abdurasul. — P. Tursun, Oʻqituvchi

yukl. Qani endi, koshki edi.

Zora amirzodalar yarashishsa, juda maʼqul ish boʻlardi-da [dedi Meʼmor]. — Mirmuhsin, Meʼmor

Piyoda yuray, zora dilim yozilsa, degan oʻy bilan yoʻlka boʻylab sekin odimladi. — M. Xayrullayev

— Kel, jigarim, tezroq kel. Zora biron xushxabar keltirgan boʻlsang, — dedi Oynagul Farhodga. — A. Hakimov, Ilon izidan

• ~ qilmoq entreat, beg (for), implore (for); supplicate (for); beseech

Gücüne güvenerek başkalarının hakkını alan, müstebit.ZOʻRAVON, MUSTABID

Zoʻr-bazoʻr, bir amallab, arang.

Bolalarning orasidan zoʻrgʻa qochib chiqdim [dedi Said]. — E. Raimov, Ajab qishloq

Zambillarda yotgan yaradorlar zoʻrgʻa nafas olishyapti. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

Meli polvonning lablari zoʻrgʻa pichirladi: Suv suv. — P. Tursun, Oʻqituvchi

1. Zor kullanarak, zecren; mecburî.ZOʻRLAB, MAJBURAN

2. İstemeyerek, isteksiz olarak, zoraki.ZOʻRAKI

İstemeye istemeye, istemeyerek (yapılan); zorla.MAJBURAN, ZOʻRLIK BILAN

насильно, силком, силой

ot 1. Biror narsaga muhtojlik, ehtiyoj sezishlik.

Baxt, iqbol, farovonlik orzulari koʻngilda toʻla, ammo bu damda bir parcha chapatiga zorlik qanday musibat. — Oybek, Nur qidirib

2. Qiyinchilik, azob-uqubat.

Barcha shodlik senga boʻlsin. Bor sitam, zorlik menga. — E. Vohidov, Muhabbatnoma

Zor soʻzining kuchaytirish shakli.

Yetimlikdan men yigʻlayman zor-zor. — Goʻroʻgʻli

sft. 1. Jismonan baquvvat, bahodir, botir, pahlavon.

Har biri mingga tenglashadigan zoʻravon edi. — Bahrom va Gulandom

2. Zolim, zulm oʻtkazuvchi hukmdor.

Agar u [Bobur] Samarqanddan voz kechsa, narigi zoʻravonlar poytaxtni olishi, keyin Andijonga bostirib kelishi muqarrar ekani unga hozir juda aniq sezilmoqda edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

3. Umuman, oʻzgalarga qonunsiz ravishda kuch ishlatuvchi, zoʻrlik qiluvchi shaxs.

Yoʻlchi bir sakrashda zoʻravonning oldiga bordi, toʻpponcha tutgan qoʻlini mahkam siqib, orqaga qayirdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

Xoʻsh, zoʻravon sizmi yo bu bechora, bekas, benavo shoirmi? [dedi Zavqiy]. — K. Yashin, Hamza

1. Kesin olarak ihtiyaç duyulan, zaruri, mecburi, ıstırari.MAJBURIY

2. Doğal olarak kaçınması imkansız olan.ZARURIY, MUQARRAR

1. Müsadere.MUSODARA

2. Tanzimattan önce herhangi bir kişiye ait mallara padişah adına el konulması.

Güçlükle.MASHAQQAT BILAN, ZOʻRGʻA

fl. 1. Kuchli boʻlib bormoq, kuchaymoq.

Yomgʻir zoʻraydi.

Kech kirgani uchun sovuq yana ham zoʻraygan, izgʻirin yuz-koʻzlarni ayovsiz chimchilardi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil

Gumbur-gumbur borgan sari koʻpaya bordi, zoʻrayib ketdi. Qishloqni dod-voylar qoplab oldi. — N. Safarov, Olovli izlar

Bolalarda gʻayrat zoʻraydi. — H. Nazir, Yonar daryo

2. Ogʻirlashmoq, yomonlashmoq.

Bemorning dardi zoʻraydi.

zorıǵıw, boldırıw

fl. 1. Zor boʻlmoq, biror narsaga muhtoj boʻlmoq.

Pulga zoriqmoq.

Zoriqqanimiz yoʻq, bolam. Besh-oʻn tanga orttirib ham qoʻydim. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Ularning intizor koʻzlari front yoʻlida, qoʻllari mehnatda, frontni zoriqtirmaslik, dushmanni tezroq yakson qilish uchun tinimsiz ishlar edilar. — S. Ahmad, Oydin kechalar

2. Sabrsizlik bilan kutmoq, intizor boʻlmoq.

Ota-ona farzandi koʻtarib keladigan narsani emas, oʻzini kutadi, sogʻ-salomat koʻrishga zoriqib, koʻzlari koʻchada boʻladi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qissasi

Birov non, birov olma, anor, birov pista, bodom toʻla barkash tutib, qahramon farzandlarini zoriqib kutadi. — N. Safarov, Olovli izlar

Otasi kun botib, qorongʻi tushishini zoriqib kutdi. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa

fl. Zorimoq feʼlining orttirma nisbati.

1. Zor kullanmak, mecbur etmek.ZOʻRLAMOQ, MAJBURLAMOQ

2. Üstelemek, ısrar etmek.