фл. 1. Қўрқув ҳис этмоқ, қўрқув ҳиссига берилмоқ.
У ҳеч нарсадан қўрқмайди. Қўрққанга қўша кўринар. — Мақол
Тешабойнинг жаҳли чиқди: — Тешганда кўзингизни тешмайди-ку! Мунча қўрқмасангиз? — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Келин қўрққанидан ҳуши кетиб қолди. — Ҳамза, Бурунги қозилар
2. Қўрқоқлик, юраксизлик қилмоқ, юраги бетламай, дов бермай қочмоқ.
Қўрққан олдин мушт кўтарар. — Мақол
3. Ҳадик олмоқ: ботина олмаслик, юраги дов бермаслик; чўчимоқ.
Ҳаёт худди йиқилиб кетишдан қўрққандек, бир қўли билан танчани ушлаб, юзини йигитдан хиёл қочириб ўтирарди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Дардини айтибди-ю, фамилиясини айтгани қўрқибди. — С. Сиёев, Отлиқ аёл