Қидирув

от 2. Сўзнинг мазмун томони, сўз билан ифодаланган тушунча.

Сўзнинг тўғри маъноси. Сўзнинг кўчма маъноси.

Мен, одатим бўйича, сўзларнинг маъноларини ва номларнинг номланган нарса билан муносабатини билишга қизиққанимдан: — У қишлоқни нега Тезгузар деб атаганлар? — деб сўрадим. — С. Айний, Эсдаликлар

3. айн. Мазмун.

Гавҳар бу гапдан қўлимдан келса, ёрдамимни аямайман деган маънони уқди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Унсин қошини чимириб, ялт этиб Гулнорга қаради, лекин сўнгги жумланинг маъносини, нечундир, сўрамади. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Баъзи хатти-ҳаракат ва шу кабилардан англашиладиган нарса; ифода.

Хотин унинг ҳаракатидан ўпич бер деган маънони англади-да: — Шуни тўғри айта қолсангиз, нима бўлар экан! — деди. — А. Қаҳҳор, Майиз емаган хотин

Унинг важоҳатидан нега келдинг, деган маъно борлигини Азиза тушунди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

5. Бирор нарсанинг моҳияти, нима эканлиги; моҳият.

Самандаров заҳарханда қилди: — Бу қанақа мусобақа бўлди? Мусобақанинг маъносини тушунасанми ўзинг? — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Демак, ирсиятнинг маъноси — оқсил синтез қилиш қобилиятининг наслдан наслга ўтишидир. — Фан ва турмуш

феодалнинг ер мулки

от дин. Араблар исломдан илгари сиғинган санам — маъбудалардан бири (яна қ. лот И).

сфт. 1. Маъноси бўлган, бирор маъно билдирадиган.

Маъноли гап. Чуқур маъноли ибора. Кўп маъноли сўз.

2. Чуқур мазмунга эга бўлган, сермазмун.

Одамшаванда, гапи, сўзи маъноли бу хаста йигитни Ёʻлчи яхши кўрар эди. — Ойбек, Танланган асарлар

3. Бирор маъно ифодалайдиган, бирор нарсага ишора қилувчи, шамали.

Маъноли нигоҳ.

Ҳакимбойвачча лабини тишлаб, укасига маъноли қараб қўйди. — Ойбек, Танланган асарлар

4. Ақл-идрок, мулоҳаза билан иш қиладиган, жиддий, бамаъни.

Маъноли одам.

сфт. айн. Маъноли.

Унинг [Тоҳиржоннинг] катталашган қора кўзлари чироқда аллақандай умидсиз, лекин маънодор ёнади. — Ойбек, Танланган асарлар

Элмурод Ойимхоннинг маънодор, текширувчи саволларидан завқланиб кетди. — П. Турсун, Ўқитувчи

сфт. Маъноси ёʻқ, маъно чиқмайдиган; мантиқсиз, бемаъни.

Маъносиз гап. Маъносиз иш.

Ёʻлчи қаёққа бош уришни, кимнинг ёқасидан тутишни билмай тентиб юрди Энди унинг хаёлида ҳамма нарса бўш ва маъносиз эди. — Ойбек, Танланган асарлар

от Маъноси бир, маъно жиҳатидан тенг ёки яқин.

Маънодош сўзлар.

Келтирилган мисоллардаги мадор — куч-қувват, қувонмоқ — суюнмоқ маънодош сўзларининг барчаси ўз маъноларида қўлланган. — ЎТА

от Дамланган буғ, газ ёки суюқлик босимини ўлчайдиган асбоб.

м разнорабочийёрдамчи ишчи

ўзиёзадиган манометрсамопишущий манометр

Instrument for measuring the pressure of liquids or gases

а 1. richness of content, substantiveness

2. significance, expressiveness

н senselessness, foolishness, absurdity, nonsense

- бу педагогик ҳодиса; муносабатлар фаолиятининг ҳамда фикрлаш ва ижод фаолиятидаги мулоқотнинг билвосита қайта таркиб топиши шахсий мазмун тизимини аниқлаш ва вужудга келтириш. М.и. - бу психология ва ҳамкорлик педагогикасининг термини. М.и. - бу ижодий кўриш оқимидаги ўз-ўзида маъно уйғонишдир.

- педагогика назарияси ва амалиётидаги ёʻналиш,

бировни оғир аҳволга солмоқ.

belgili máni, sim- vollıq máni, simvolika (belgili bir mánisi bar)

атроф оламга шахснинг ҳаққоний индивидуаллашган муносабати. Ш.м. инсонлар томонидан амалга оширилган ijt.normalar, қадриятлар ва идеалларни ўз ичига оладиган олам тўғрисидаги эгасиз билимларни инсон томонидан ўзлаштирилган «билим мен учун» сифатида англанади.русчаСмысл личностный - действительное индивидуализированное отношение личности к окружающему миру. С.л. осознается как «значение - для-меня» усваиваемых человеком безличных знаний о мире, включающих понятия, умения, действия и поступки, совершаемые людьми, соц. нормы, ценности и идеалы.инглизчаPersonal Meaning - a real individualized attitude of the individual to the world around him. S.L. is realized as "value-for-me" assimilated by a person without knowledge about the world, including concepts, skills, actions and deeds committed by people, social norms, values and ideals.