фл.
1.
Парчаланмоқ, майдаланмоқ, бўлакларга ажралмоқ, узилмоқ.
Шиша синди. Қалам синиб солди. Кўза кунда синмайди, кунида синади. — Мақол
Қайин дарахтининг эгилгани —сингани, Эр йигитнинг уялгани — ўлгани. — Мақол
Қўлидаги дасталанган пахта гулли пиёладан бири ерга тушиб, чил-чил синди. — Т. Ашуров, Оқ от
Оёғингнинг остида ногоҳ Чирс этар-у, синиб тушар шох — Х. Даврон, Болаликнинг осмони
Ел кетма-кет бўкирар, бунга чидай олмаган шох-шаббалар чарс-чурс синар эдилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2.
Зарб еб шикастланмоқ, парчаланмоқ (гавда суяклари ҳақида).
Умар билаги синиб, боши ёрилиб, тупроқда беҳуш ётарди. — С. Юнусов, Кутилмаган хазина
3.
Шикастланиб ишдан чиқмоқ, яроқсиз ҳолга келмоқ.
Арава синди, ҳўкиз ўлди. — Мақол
— Хафа бўлманг, ака, — деҳқоннинг елкасини қоқиб юпатди Ёʻлчи, — фалокат эмас —
арава синади, тузатилади. — Ойбек, Танланган асарлар
Синган сози қайтадан Тилга киргандай, Хазон бўлган баҳори Гулга киргандай. — Ғайратий
4.
кўчма
Конкуренсияда, рақобатда енгилмоқ, банкротлашмоқ, хонавайрон бўлмоқ.
[Саидаҳмад:] Замон жуда лойқаланиб кетяпти, ҳали қарасанг, у бой синибди, ҳали қарасанг, бу бой. — Ойбек, Улуғ ёʻл
5.
кўчма
Маънавий зарба олмоқ.
Одамнинг кўнгли нозик бўлади: бир кичкина нарса билан ё синади, ё кўтарилади. — М. Исмоилий, Бизнинг роман
— Агар боланинг руҳи синса, шунақа бетга чопар, каттага сўз қайтарадиган, қайсар бўлади, — деди [Акбархўжа]. — П. Турсун, Ўқитувчи
6.
кўчма
Енгилмоқ, маҳв бўлмоқ.
Синмас ирода. Ҳақиқат букилади, аммо синмайди. — Мақол