Қидирув

[ˌевə'лɑ:стɪŋ] абадий, мангу

абадий, мангу, боқий; умрбод вечный; пожизненный

адж абадий, мангу, чексиз - этерналлй /-əли/ адв

бузилмас, бузилмайдиган, мустаҳкам, маҳкам, азалий ва абадий, боқий, мангу

боқий, абадий, мангу – вечный, бесконечный, постоянный – этернал, эндлесс.

абадийлаштир Абадий унутилмайдиган, ёʻқолмайдиган қилмоқ; авлодларга мангу қолдирмоқ. Олимнинг номини абадийлаштирмоқ.

[п(ə)'ренɪəл] 1) йил бо'йи давом этадиган; 2) ёзда қуримайдиган; 3) абадий, мангу, со'нмас, о'чмас, унутилмас; 4) бот. ко'п йиллик

болут айн. Қорақайингуллилар оиласига мансуб йирик дарахт; эман. икки жасур жангчи болут тагига дафн қилинди. Т. Рустамов, Мангу жасорат

хислатли Бирор хислатга эга, хислати бор. Бу ажойиб хислатли аёлнинг қилмиш-қидирмишларини унинг ўзидан эшитамиз. Т. Рустамов, Мангу жасорат

тансоғлик Тан-жони соғлик, сиҳат-саломатлик. Полвон бобо, ундай чил берманг-э, Ҳотам полвонга тансоғлик керак. Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади

мерганлик Нишонга бехато уриш маҳоратига эгалик, бехато отиш маҳорати. Мерганликда Қурбон устаси фаранг. Т. Рустамов, Мангу жасорат Мерган касби.

абадий Вақт эътибори билан охири ёʻқ; мангу, доимий. Абадий ҳаёт. Абадий хотира. Шаҳарларнинг номи абадий, Бу номларни қўйган эл-улус. М. Шайхзода

ҳузурбахш Ҳузур бағишлайдиган. Боғ қанчалик чиройли, салқин, ҳузурбахш бўлса ҳам, ёлғиз одамни тез зериктирар экан. М. Маҳмудов, Мангу куй излаб

сатранж . эск. айн. Шахмат. Маликанинг оҳу кўзлари сатранж тахтасининг катакларида-ю, хаёллари чарх уриб, олисларда учарди. М. Маҳмудов, Мангу куй излаб

муваффақияциз Муваффақияти бўлмаган; натижасиз, самарасиз. Муваффақияциз иш. Фашистларнинг ҳар галги ҳужуми муваффақияциз чиқаверди. Т. Рустамов, Мангу жасорат

радость, веселье (см. также севинч); қувонч мангу эмас, ғуссанинг ҳам сўнгги бор погов. радость — не вечна, печаль не бесконечна; қувончи ичига сиғмайди см. севинк

сен – ты – ёу. Сезиксиз бир-оқ сен ай меŋü аčу – Шубҳасиз, Сен ягонасан, о мангу падар! – Поистине ты ведь един, о вечный отец – Трулй, ёу аре оне, О этернал фатҳер (

1) доимий; о'згармас; 2) чексиз, бепоён; 3) абадий, мангу, умрбод, умрининг охиригача давом эта- диган; перпетуате [-эит] о'згармайдиган қилиб қо'ймоқ, абадийлаштирмо

қаҳвачи Қаҳва билан савдо қилувчи, қаҳва сотувчи. Қаҳвачи чол қайтиб кирганида, Озод бошини хонтахтага қўйиб, донг қотиб ухларди. М. Маҳмудов, Мангу куй излаб Қаҳв

чанғароқ Ўтовнинг устки қисмидаги туйнук чамбараги. Ўтов чанғароғидан дастурхонга тафтли нур тушди. Т. Мурод, Юлдузлар мангу ёнади Чанғароғи тушди (ёки ў