Қидирув

дафн қилмоқ.

[д3 д3] дафн қо'шиг'и

[бıə] дафн этиш шотиси

/'берıəл/ н [К,У] дафн маросими

дафн қилмоқ, кўммоқ | хоронить

['паıə] дафн этиш (ко'миш) гулхани

пл дафн қилиш маросими, ко'миш, дафн этиш

гўр-кафан Гўр-кафан қилмоқ Барча маросимларни адо этган ҳолда дафн қилмоқ.

дафн маросими - фунерал директор н [К] дафн қилиш бюроси раҳбари, дафн раҳбари

церемония; обряд; toʻy marosimi свадебная церемония; dafn marosimi погребальный обряд.

1. дафн қилиш маросими; 2. фунерал урн жасад кули солинган урна 1. похороны; 2. фунерал урн урна с прахом

болут айн. Қорақайингуллилар оиласига мансуб йирик дарахт; эман. икки жасур жангчи болут тагига дафн қилинди. Т. Рустамов, Мангу жасорат

1. верграбен вт, эинграбен вт, версчаррен вт, эинсчаррен вт, (чуқурни) зусчüттен; 2. (дафн қилмоқ) беердиген вт, бестаттен вт, беисетзен вт

маййит кт. Ўлик, жасад, мурда. Маййитни дафн этмоқ. Олло бировни арз сўрғувчи, бировни маййит ювғучи қилиб яратмиш. С. Сиёев, Ёруғлик

ерла Кўммоқ, дафн этмоқ. Болага қарасам — ўлик гўдакни ташлаб кетишга кўнгил бўлмади, уни ерлаш керак эди. А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда

['фжу:н(ə)рəл] 1. н дафн этиш; дафн маросими 2. а дафн этишга (ко'мишга) оид; ко'миш..., дафн...; мо-там...; фунереал [фжу.'нıəрıəл] мотамга (азага) оид

['берɪəл] дафн қилиш (ко'миш) маросими; буриалгроунд [-граунд] қабристон, го'ристон; буриалсервике [-'сə:вɪс] рел марҳумга баг'ишланган маросимларга оид хизмат

қабристон Марҳумлар дафн қилинадиган махсус жой; гўристон. Шу куни отасининг мозорига бориб, шам ёқди, қабристондаги шайхларга назр берди. Мирмуҳсин, Ёʻқолган жавоҳ

таъзиячи Мотам тугган, азадор киши. Марҳумни дафн этиш, мотам маросимида қатнашувчи киши. — Жанозага йиғилган таъзиячиларни чақириб келдим, — деди Шум бола. Г

пантеон тар. Қадимги Римдаги барча худолар ибодатхонаси — ярим доира шаклидаги қиррадор гумбазли иншоот. Буюк, машҳур кишилар дафн этилган ёки уларнинг жасадлари