м ор, номус, уят
- испытывать стыд уялмоқ, изза бўлмоқ
- краснеть от стыда уялганидан қизариб кетмоқ
- нет стыда в глазах у кого кўзи қаттиқ; кўзини бақрайтириб туриб; уяти ёʻқ (уяциз) одам, беҳаё, беномус
- от такого стыда сквозь землю бы провалился етти номусим ерга киргудек бўлди
- не смерть страшна - стыд страшен уят - ўлимдан қаттиқ