Қидирув

сфт. 1. Ғамли, қайғули, ҳасратли.

У [Зулфизар] жуда ҳам хафа, шаҳло кўзларида нам, мунғайиб қолган эди. — К. Яшин, Ҳамза

Кумуш жуда хафа кўринганликдан, унинг кўнглини очмоққа тўғри келар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Ранжиган, озор топган, норози; аразлаган.

Кимдан хафасиз? Мендан хафа бўлманг.

[Вера:] Мактаб билганида, тўйингни бир йил кейинга қўйдирар эди. Яширдинг. Ҳамма сендан хафа. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар

qapa bolǵan, kewli shókken, muńlı

от Ғамгинлик, қайғули ҳолат; ранжиганлик.

Зайнаб хафалиги ошган кезларда қариндош-уруғлариникига юриб, чигилини ечар эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Унинг [Нигоранинг] нозик қирмизи юзида хафалик, кўзларида чуқур ўйчанлик бор эди. — С. Анорбоев, Оқсой

от 1. Мунгли, ғамгин, хафаҳол.

Унга ўз ўйлари чигилини ёзиб олишга ёлғизлик, хафақон қалбига ором, нафаси бўғилаётган ўпкасига ҳаво керак эди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Театрга борганингизда, биронта хафақон актёрни учратиб қолсангиз, унинг дарди рол устида бўлади. — Ш. Холмирзаев, Оғир тош кўчса

2. Дилсиёҳлик билан ўтадиган.

Хафақон, чалкаш кунларнинг бирида Исфандиёрнинг яна икки катта амалдори қочди. — Мирмуҳсин, Чўри

3. тиб. Юракнинг тез ёки нотекис уришини сезиш ҳолати.

Хафақонни даволаш ва олдини олиш касалликни келтириб чиқарган сабабларга боғлиқ. — Ўзме

4. тиб. Қон босимининг ортиши туфайли юз берадиган касаллик, гипертония.

Баъзи кишиларнинг айтишига Караганда, онам хафақон касалига ёʻлиққан эмишлар. — М. Муҳаммаджонов, Турмуш уринишлари

[Беморларнинг] Бири хафақон, бошқаси сил касалига мубтало, кимгадир чипқон чиқибди. — М. Қориев, Ибн Сино

от 1. Яллиғланиш, газак олиш (яра ҳақида).

Яра хафагазак бўлибди.

2. с. т. Хафа бўлган, аразлаган ҳолда.

Анзират хафагазак чимирилиб, қочиб кетди. — Н. Қиличев, Қуюн

от айн. Хафалик.

У хафачилик нималигини билмайдиган шўх-шаддод бир қиз эди. — М. Мансуров, Ёмби