«Вафоли» бўйича 12 та натижа: Ўзбекчадан
сфт. айн. Вафодор.
Вафоли дўст ёʻлга солар, Иғвогар дўст пайдан олар. — Мақол
Умидим шул эди, вафоли ёрим. — Ойсулув
От вафоли бўлади, хотин вафосиз — Бек буни ўз турмушида синаб билган. — Ҳ. Ғулом, Машъал
от айн. Вафодорлик.
Учишься — терпишь муки, зато потом обретаешь надежду.
от Ўз аҳдида, ваъдасида турмаслик, вафо қилмаслик; хиёнат, садоқацизлик.
Ўз навбатида, у ҳам бир қизнинг бевафолигидан шикоят қилиб, пича ёш ҳам тўкди. — А. Қаҳҳор, Сароб
[Жамила Ғофирга:] Хайр, Ғофиржон, бир умр хайр! Сенга бевафолик қилмайман! — Ҳамза, Бой ила хизматчи
дўстпарвар Дўстларини ва дўстликни севувчи, қадрловчи, дўстларига меҳрибон, ғамхўр. Ваъдага вафоли, ахлоқда мумтоз, Дўстпарвар, ўз сўзли, ёрига содиқ. Ғ. Ғу
[а.+-сïз] жафосиз – не совершающий вероломства – мартйрнесс. Žафасïз вафалïй тилäсä қутун, йüзи кўр – Жафосиз, вафоли бахт тиласанг, (ҳукмдорнинг) юзини кўр (ҚБН, 20₇;
висол айн. Васл. Мен биламан, соғингансан, вафоли дилдор, Яқинлашиб келмоқдадир висол кунлари. Миртемир Кул учун озодликдан, ошиқ учун ўз жонони висолидан яхширо
олқишламоқ, мақтамоқ- благословлять - апплауд. Киšи кўрсä ўгсä сени алқаю, атïн барса элдä вафалïй тейü - Одамлар сени кўрганда офаринлар айтиб мақтасалар, эл орасида
[а.+-лïй ] вафоли – верность своему слову – фаитҳфул. Некü тер эšитгил вафалïй киšи – Вафоли киши нима дейди, эшитгин – Слушай, что говорит добросовестный человек! – Ли
зад, конец, хвост, задняя часть (чего-л); o‘qish jafoli – keti vafoli посл. учиться тяжёло (мука), зато потом хорошо (полезно); соотв. тяжёло в учении, легко в бою; ◊ ket
