от 1. Юқори даражадаги куч-қувват; шундай куч-қувватли имконият; қодирлик.
Инсон қудрати ҳамма нарсадан устун чиқди, чўлда сунъий денгиз барпо этди. — Ўзбекистон қўриқлари
Шамолнинг қудрати ҳазилакам эмас. У саҳрони остин-устун қилиб, қумтепаларни учириб олиб юради. — Фан ва турмуш
Суярқул Мамаюсуфнинг олдида қилтириқ кўринса ҳам, ўнта Мамайни па-чоқлагудек қудрат сезарди ҳозир ўзида. — А. Кўчимов, Ҳалқа
2. Умуман, бирор нарсани амалга ошириш имконияти; куч-қувват, қурб.
Қани эди, қудрати еца-ю, шу тошқин дарёдан ҳовучлаб сув элца, ташна гиёҳлар илдизига нам, чўлларга ҳаёт берса. — С. Кароматов, Сўнгги бархан
Битта чопон тиктиришга қудратим етмайди — Ойбек, Танланган асарлар
3. Қодирлик, куч манбаи.
Оламга арзигулик қудрат шу чаноқдадир — Газетадан
Қандайдир бир қудрат уни силкиб, ўзига келтирди — Мирмуҳсин, Умид
4. Аллоҳга хос куч-имконият; илоҳий қодирлик.
Фалончининг келини тўрт оёқли туғибди ё қудратингдан ўргилай! — Ойбек, Танланган асарлар
Ҳар ҳолда, фиғон-нола яхши эмас, ҳар банда қудрат қалами билан ёзилганини кўради. — Ойбек, Танланган асарлар
5. Қудрат (эркаклар исми).