от 1. Ёʻлда, сафарда бирга бўлган киши; ҳамроҳ.
Ёмонга бош бўлгунча, яхшига ёʻлдош бўл. — Мақол
Сен кетарсан ёʻлда ёʻлдошинг билан, Мен қоларман уйда кўз ёшим билан. — Оқ олма, қизил олма
2. кўчма Бирга бўлувчи шахс ёки нарса.
Аммо Жамилев ва унинг ёʻлдошлари иста-ётганидек аблаҳлар билан ҳалол кишиларни аралаштириб юбориш учун ҳеч кимга ёʻл қўйилмайди. — Газетадан
Ғам ила ғусса бўлиб-дир ёʻлдошим хон дастидан. — У. Исмоилов, Сайланма
3. астр. Бирор планета ёки юлдуз атрофида ҳаракат қилувчи осмон жисми.
Ой — Ернинг ёʻлдоши. Ернинг сунъий ёʻлдоши.
4. анат. Ҳомиладорлик пайтида ҳомилани она танаси билан боғлаб турадиган, бола туғилгач, ундан кейин тушадиган, ҳомила пардалари ва киндик тизимчасидан иборат тузилма.
Агар унинг ёнида ёʻргакда ётган чақалоқ бўлмаганида, жувон кўзи ёриган одамга ўхшамас, қорни боягидай эди. Бу — ёʻлдошнинг шиша бошлаганидан далолат. — С. Анорбоев, Меҳр
5. Ёʻлдош (эркаклар исми).
- Умр ёʻлдоши Бирга турмуш қурган икки кишидан ҳар бири (бир-бирига нисбатан). Саломат бўлишингизни тилаб қолувчи: бўлажак умр ёʻлдошингиз Эътиборхон. — Р. Раҳмонов, Бахт билан учрашув