от 1. Жун, пахта сингари юмшоқ нарса солиб тикиб тайёрланган, ётиш, ўтириш учун тўшаладиган буюм, анжом.
Пар тўшак. Жун тўшак. Духоба жилдли тўшак. Ўз уйим —ўлан тўшагим. — Матал
Дилшод токча ёнидаги тўшакка ўтирди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Тўй учун янги кўрпалар қопламоқчи бўладилар, пар тўшаклар олмоқчи бўладилар. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
2. Ётиш учун солинган ўрин; ост ва устга ташланадиган (солинадиган) нарса.
Чала ечиниб, юпқа тўшакка кирдим. — С. Сиёев, Ёруғлик
Топ уйни тўлдирган аҳил, тинч уй-қу оғушидан ҳаммалари бир зумда, гўё тўшакни олов қамрагандай сакраб турдилар. — Ойбек, Қуёш қораймас
Зуҳра бегим олти йилдан бери тўшакда ёлғиз ётади. Унинг гулдай умри беваликда сўлиб боряпти. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
3. шв. Кўрпача, пояндоз.
- Ўлим тўшаги Соғайиши гумон, ўлими муқаррар бўлган бемор ётган тўшакни қайд этади. Одатда, ўлим тўшагидаги бемор ётган хонада шунақа жимлик бўлади. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ солУ [Саъди Махсим] ўлим тўшагида ётганида ҳам ҳазилини қўймаган эди. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ