ot 1. Uylari, hovli-joylari yonma-yon yoki yaqin boʻlgan kishilar, oilalar, xonadonlar (bir-biriga nisbatan).
Yaqin qoʻshni. Yon qoʻshni. Hovli olma, qoʻshni ol. — Maqol
Gilam sotsang, qoʻshningga sot, bir chekkasida oʻzing oʻtirasan! — Maqol
[Qosimjonning] Oyisi qoʻshni bilan gaplashib turardi. — Oʻ. Umarbekov, Ona
Bir qarichlikdan dutorni sevaman, bir qoʻshni kelinchakdan oʻrgangan edim. — Oybek, Tanlangan asarlar
[Otabek] Guzarga chiqqanda, Hasanalining qoʻshnisi boʻlgan Ali erinibgina doʻkon taxtasini tushirmoqda edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Ish joyi, joylashish oʻrni yonma-yon yoki yaqin boʻlgan kishilar (bir-biriga nisbatan).
Qiz soʻragan kursant, haqiqatda, El-murodga qoʻshni, ikkinchi vzvodda oʻqir edi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Hayron boʻlib, suvdonga tikildi. U kovak edi — oʻq teshib oʻtibdi, uni uloqtirdi-da, qoʻshnisidan, sersoqol rusdan suv tiladi. — Oybek, Quyosh qoraymas
3. sft. Yonma-yon turgan, joylashgan, bir-biriga yaqin, chegaradosh.
Qoʻshni brigada. Qoʻshni mahalla. Qoʻshni qishloq. Qoʻshni mamlakatlar.
Yigit yalt etib qoʻshni dalaga qaradi. U yerda xotin-xalajlar, bola-chaqalar chuvullashib, paxta terishayotgan edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Qoʻshni burchaklar