зиқ
ziqзиқ
рвш. 1. (фақат кесим вазифасида) Ғоят чекланган, тиғиз; ниҳоятда оз.
— Боришим керак. Вақт жуда зиқ, — деди Ҳотам. — М. Ҳазратқулов, Журъат
Вақт зиқ, тонг ёриши яқин, тез ҳаракат қилиш керак эди. — А. Раҳмат, Эллик бир баҳодир
Умрзоқ ота иш тиқилинч, вақт зиқ эканини фаҳмлаб, ошдан гап очмай қўя қолди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
2. кўчма Бекордан-бекор диққат бўлаверадиган, тажанг, юраги тор.
Зиқ одам.
3. Юракни эзадиган, диққатни оширадиган.
Зиқ иш.
- Зиқ бўлмоқ Арзимаган нарсага юраги сиқилмоқ, диққати ошмоқ, диққат бўлмоқ. — Оҳ, Пўлат, ғалати одатинг бор-да ўзингдан-ўзинг зиқ бўлаверасан,— деди Баҳор. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқинШу қадар зиқ, нозиктабиат бўлиб қолгани учун Бегимхон кўп дакки эшитди. — И. Раҳим, Чин муҳаббатҲадеб ишга тўғри бориб, тўғри қайтаверса ҳам, зиқ бўлиб кетаркан киши. — Ф. Мусажонов, Собиқ
- Зиқ қилмоқ Кимсанинг юрагини сиқмоқ, диққатини оширмоқ, қийнаб безор қилмоқ. Бой кечадан бери уйдан жилгани ёʻқ, уйдагиларни ҳам зиқ қилиб юборди. — Ҳ. Нуъмон ва А. Шораҳмедов, Ота