юмшоқ

сфт. 1. Қўл тегса ботадиган, осон эзиладиган; мулойим, майин.

Юмшоқ ёстиқ. Юмшоқ пат. Юмшоқ хамир.

Уй тўрида, юмшоқ кўрпа устида қарғашойи кўйлакли бир хотин ётар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

У беихтиёр тўшакдай юмшоқ майсазорга ўтириб қолди. — С. Анорбоев, Оқсой

Қор сувига тўйган ер хамирдек юмшоқ эди. — С. Аҳмад, Уфқ

Нормат Адолатнинг юмшоқ қўли, нозик бармоқларини кафти билан силади. — И. Раҳим, Чин муҳаббат

2. Осонликча турли шаклга кирадиган, ишлов берилиши осон, бўш.

Юмшоқ ёғоч. Юмшоқ металл. Юмшоқ сим.

3. Чайналиши, ейилиши осон; майин, мулойим (овқат ҳақида).

Юмшоқ шавла.

Мана, йигитча, юмшоқ нон ҳам олиб чиқдим. — Ҳ. Ғулом, Машъал

Шу йигит менга уч ҳафта қаради, бир бурда нон топса, юмшоқ жойини менга бериб боқди. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

4. кўчма Бировга қаттиқ гапирмайдиган, дағаллик қилмайдиган; мулойим.

Мунаввар ўта интеллигент, юмшоқ бир одамга дағаллик қилиб, озор берганига ўксинди. — С. Анорбоев, Меҳр

Кампир кўпни кўрган, аччиқ-чучукни татиган, юмшоққина хотин эди. — С. Аҳмад, Ота

Табиатан юмшоқ, кўнгилчан одам, ёлғиз фарзандини уришишга тили бормасди. — Ў. Умарбеков, Ёз ёмғири

5. Ёқимли таъсирга эга; мулойим.

Авжи қиш вақти бўлса ҳам, ерда сира қор ёʻқ, ҳаво худди баҳордай юмшоқ эди. — С. Зуннунова, Янги директор

Ҳозир унинг ҳорғин юзидаги юмшоқ жилмайиш бирдан сўнди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

деди-да, сабабини ўзим ҳам билмайман, дегандек юмшоқ кулиб қўйди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

6. Озор етказмайдиган; енгил.

Юмшоқ жазо.

Қутурмай ҳам нима қилсин, чайқовчиликда айбланганларнинг устидан судлар шу қадар юмшоқ ҳукм чиқарадики, билмай-сан киши: жазо бердими, насиҳат қилдими? — А. Қаҳҳор, Оғайнилар