югурик
yugurikюгурик
от 1. Тез югурадиган, чопадиган; чопқир, чопағон.
Кепак еган от югурик бўлмас. — Мақол
Чўлоқ одам учун хизматкорлик қийин, боёқиш Қамбар бу камчиликни билдирмаслик учун югура-югура югурик бўлиб қолганди. — Ойбек, Танланган асарлар
— Ҳаёт мисли бир югурик дарё, оқади-кетади, сурган кайф-у сафонгиз қолади, — қув кўзларини сузиб илжайди — Эшонхон. Ойбек, Улуғ ёʻл
Икков миниб тулпор отти, Чопмоққа ҳаваси кетди, Кимнинг оти югурик, деб. — Эрали ва Шерали
2. Илдам, тез ҳаракат қиладиган; чаққон, тез (оёқ, қўл, тил ҳақида).
Югурик бармоқлар. Югурик оёқ. Қўл югуриги — ошга, Тил югуриги — бошга. — Мақол
У [Абдишукур] болалик чоғида дадаси билан бирга янги шаҳарда резавор сотиб юргандаёқ, русчага тили югурик бўлиб қолган эди. — Ойбек, Танланган асарлар
- Ақли югурик Бирор масалани тез тушунадиган, тез ҳал қила оладиган; фаҳмли. — Не-не ақли югурик донишлар жон бермаган бу ёʻлни солгунча — деди бува. — Й. Шамшаров, Кўрк меъморлари
югурик
посл.погов. резвый, быстроногий, шустрый
кепак еган от югурик бўлмас если коня кормить отрубями, он не будет быстроногим
югурик тозини тулки суймас быстрого гончего не любит лиса (говорится о тех недоброжелателях, кто завидует успехам расторопных деловых людей)
ЮГУРИК
1. júyrik, juwırgısh, shapqısh, shapqır
2. shaqqan, tez