yoʻqotmoq
ёʻқотмоқyoʻqotmoq
fl. 1. Yoʻq qilmoq.
Bularni tag-tugi bilan yoʻqotmagunimizcha, bizga tinchlik yoʻq. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
2. Muayyan maqsadga monelik qiladigan toʻsiqni olib tashlamoq; barham bermoq.
Savodsizlikni yoʻqotmoq.
Turmushimizda bir qadar isloh yuzaga chiqsin, bemaʼni ishlarni yoʻqotaylik — Oybek, Tanlangan asarlar
3. Ixtiyorsiz holda tegishli narsasini yoʻq qilmoq, nazar-eʼtiboridan qochirmoq.
Koʻr hassasini bir marta yoʻqotadi. — Maqol
Ustod Qavom, Najmiddin ketganidan soʻng, koʻngli boʻm-boʻsh boʻlib qolib, bir nima-sini yoʻqotgan odamdek gangib yurdi. — Mirmuhsin, Meʼmor
4. koʻchma Ajralmoq, mahrum boʻlmoq; ayrilmoq, judo boʻlmoq.
Gulandom yolgʻiz goʻzal-gina emas, balki aqli va insoniy gʻururini hali jilla yoʻqotmagan xotin kabi tuyuldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Jangda oʻz safdoshlaridan bir nechtasini yoʻqotdi. — Gazetadan
5. Kuchdan qolmoq, yoʻqqa chiqmoq.
Qonunning 26-moddasi oʻz kuchini yoʻqotgan, deb hisoblansin.
- Aqlini (yoki esini, hushini, es-hushini) yoʻqotmoq Toʻgʻri fikrlash, anglash holatini yoʻqotmoq, gangib qolmoq. Temirjon esa qadah urishtirish u yoqda tursin, aqlini yoʻqotib, nima boʻlayotganiga ham tushunmas, xomush oʻtirardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat— Voy, esim qursin, sizlarni koʻrib, esimni ham yoʻqotib qoʻydim, — dedi onasi tashqariga intilib. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaBir lahza es-hushini yoʻqotib, esankirab turdi-da, keyin. — K. Yashin, Hamza
- Gapini (yoki soʻzini) yoʻqotmoq Gap-soʻzidan adashmoq, nima gapirishni bilmay qolmoq. Yigit gapini yoʻqotib chaynaldi. Qizga, yalingandek, javdirab qaradi. — S. Ahmad, UfqNotiq toʻsatdan qattiqroq tanqid qildim, shekilli degan andishaga borib, soʻzini yoʻqotib qoʻydi. — A. Qahhor, Notiq
- Oʻzini yoʻqotmoq Biror ish-harakat, gap-soʻz va shu kabilarda meʼyoriy holatini yoʻqotmoq, gangib, esankirab qolmoq. Oʻzlarini yoʻqotib qoʻygan duo-xon-doyalar bu salobatli kishini koʻrib, turgan joylarida qotib qoldilar. — T. Obidov, Yusufjon qiziqQasam ruhi bilan gʻayratlanib kelgan yigit bu yerdagi ahvolni koʻrib, oʻzini yoʻqotib qoʻydi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
yoʻqotmoq
1. терять
2. уничтожать, истреблять
yoʻqotmoq
v lose, destroy, abolish, put an end (to)
YOʻQOTMOQ
1. joq etiw
2. joytıw, urlatıw, abaylamay qalıw
3. awıs. ayırılıw, joǵaltıw, ayra túsiw
4. kúshin joytıw
yoʻqotmoq
verlieren vt, einbußen vt
yoʻqotmoq
lose, waste, shed, fail, decline, weaken
- yoʻqotib qoʻymoq (koʻzdan qochirmoq) lose sight of somebody