ёпирай

унд. с. Ҳайратланиш, ажабланиш маъноларини билдиради.

— Ёпирай, [Бургут] қурултойдан келди-ю, бошқа одам бўлди-қўйди, — деди чол. — С. Аҳмад, Чўл бургути

[Муса:] Шу жонивордаям орзу-ҳавас, ишқ бор денг? Ёпирай! — П. Турсун, Ўқитувчи

Одамлар тўпланишиб, бир-бирларидан сўрашади: — Ёпирай, нима бўлди? — Ойбек, Танланган асарлар

таńл. yapırmay