yopiray

und. s. Hayratlanish, ajablanish maʼnolarini bildiradi.

— Yopiray, [Burgut] qurultoydan keldi-yu, boshqa odam boʻldi-qoʻydi, — dedi chol. — S. Ahmad, Choʻl burguti

[Musa:] Shu jonivordayam orzu-havas, ishq bor deng? Yopiray! — P. Tursun, Oʻqituvchi

Odamlar toʻplanishib, bir-birlaridan soʻrashadi: — Yopiray, nima boʻldi? — Oybek, Tanlangan asarlar

tańl. yapırmay