ёʻғон

сфт. 1. Кўндаланг кесими катта.

Ёʻғон терак. Ёʻғон арқон. Ёʻғон ичак. Ёʻғон чўзилади, ингичка узилади. — Мақол

У айвоннинг ёʻғон устунига тикилиб турарди — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Шербек, ёʻғон бир жуфт қамчидай сочи тақимига тушган Нигора кўздан ғойиб бўлгунча, алам ичида тикилиб турди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. Дўриллаган (овоз ҳақида).

Унинг эгаси Маликахон баланд бўйли, овози ҳам эркакларнинг овозидек ёʻғон, сатангнамо хотин эди. — С. Зуннунова, Гулхан

Буни билмаган, балки билгиси ҳам келмаган Қулмат қора эса, гўр ичидан гапиргандай, паст ва ёʻғон овоз билан давом этди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

3. кўчма Шакл, миқдор ва бошқалар жиҳатлардан катта; салмоқли, салобатли.

Ёʻғон одам.

Ўликни кўмиб келиш қийин эмас, лекин ёʻғон чиқимлари кейин чиқади, биласанлар. — Ойбек, Танланган асарлар

[Комил:] Э, ҳали кўп беллашамиз. Ишнинг ёʻғонлари энди чиқадиганга ўхшайди. — Уйғун, Ҳаёт қўшиғи

1. Кўндаланг кесими катта; семиз.KALIN

2. Дўриллаган; дағал (овоз ҳақида).

1. толстый, полный

ёʻнса ёʻғон бўлар чем больше тесать, тем шире делать (Яма)

ёʻғон чўзилади, ингичка узилади (букв. толстое тянется, а тонкое рвётся); соотв. где тонко, там и рвётся

2. низкий, грубый

ёʻғон товуш грубый голос, низкий голос

1. juwan

2. darıldag‘an, juwan (dawıs haqqında)

3. авıс. duǵijım, úlken, náhán, sawlatlı, salmaqlı

dick, voll, gefällt