ямламоқ
yamlamoqямламоқ
фл. 1. Чайнамай, оғиз ичида айлантирмоқ, милки билан эзмоқ.
Овқатни ямлаб ютмоқ.
— Икки юз таноб! — дея Полвонга қаради нон ямлаётган Иброҳим ота. — Ж. Шарипов, Хоразм
Эътибор опа ёнида иштаҳа билан толқон ялаб ютаётган Тўлқиннинг тим қора сочини силади. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Янга охурдаги емини ямлаб ютаётган сигирга қаради. — С. Нуров, Нарвон
2. Лаб, милклар орасига олмоқ.
Абдуқодир қаттиқ ғазабланди, бир неча минут тутақиб, дағал қизғиш мўйловининг учини ямлаб, бошини тебратди. — Ойбек, Нур қидириб
Ойшабону бошламоқчи бўлган гапдан чолнинг ҳам хабари бўлса керак, соқолининг учини ямлаб туриб, бир ижирғанди. — Ҳ. Ғулом, Машъал
Санобар газетанинг бир четини ямлаганча, хаёл суриб қолди. — Ў. Усмонов, Сирли соҳил
3. кўчма Домига тортмоқ; ютмоқ.
Олов ёниб, ямлайди ўтин, Декча тинмай биқирлар, тошар. — 3. Обидов
Орқасида қора кул қолдириб ўт-аланга юмалайди, янтоқларни ямлайди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
машина лентани тортиб ямлай бошлайди, кейин пилта ўраб чиқаради. — М. Жўра, Қуёшдан нур эмганлар
- Гапни (ёки сўзни) ямламоқ Гапни (фикрни) тўла ва аниқ айтмай, узуқ-юлуқ ифодаламоқ, чайналмоқ. — Гапни ямламанг, — деди Ўктам ҳосилотга тикилиб. — Ойбек, Олтин водийдан шабадаларУ сўзини ямлаб, ўғлига қараб қўйди. — Х. Султонов, Онамнинг юрти
- Икки ямлаб, бир ютмоқ Чайнамай ютиб юбормоқ, ёʻқ қилиб юбормоқ. Лайлаквой: — Ҳақ саломинг бўлмаса, икки ямлаб, бир ютардим. — Эртаклар
- Ямламай ютадиган — Вой Тўламат тушмагур-эй, ёлғонни ямламай ютасан-а! — ичаги узилгудек қотарди кекса ўроқчи. — С. Анорбоев, Оқсой
ЯМЛАМОҚ
Чайнамай оғиз ичида айлантирмоқ, милки билан эзиб ютмоқ.ÇİĞNEMEDEN YUTMAK
ямламоқ
глотать не жуя
ялт-ялт этади, ямлаб кетади поблёскивает — сверкает, всё пожирает (Огонь-пламя)
- ҳақ саломинг бўлмаса, икки ямлаб
ямламоқ
в gulp, swallow without chewing, devour
ЯМЛАМОҚ
1. jalmaw, shaynamay jutıw
2. авıс. jutıw