хурмача
xurmachaхурмача
от 1. Кичик хурма.
Кечқурун аям бир хурмача қатиқ кўтариб келди. — С. Сиёев, Ёруғлик
2. кўчма с. т. Қорин, ошқозон.
— Тўхта, тўхта, эй нонкўр. Хурмачангга лойиғини ич-да, ўз обрўсини билмаган гўл, — деди Эргаш Олимга. — Б. Раҳмонов, Қилмиш-қидирмиш
- Хурмачаси оқармаган
- Хурмача қилиқ Ёмон, бемаъни, совуқ қилиқ; хунук одат. Дадамнинг пули кўпайиб, бир йилдан буён хурмача қилиқ чиқариб қолдилар. — Муштум
- Хурмачанинг тагини ялаганмидинг? Тўйи куни қор ёки ёмғир ёққан йигит ёки қизга нисбатан ҳазил тариқасида айтиладиган гап. Чурук паранжи ёпинган бир хотин узоқдан шанғиллаб келаверди: — Қор ҳам қурсин, кафилим ҳам қурсин, Нуриой, хурмачанинг тагини хўп ялаган экансиз-да! — Ойбек, Танланган асарлар
хурмача
кувшинчик, горшочек
кичкина хурмача, оғизлари бурмача маленький кувшинчик, губки в складку у него (Коробочка хлопка)
- хурмача қилиқ дурная, неуместная шутка
- хурмача қилиқ қилмоқ откалывать коленце; делать глупую шутку.
ХУРМАЧА
1. kishkene qurma
2. авıс. asqazan, qarın