худди

1. Айнан, аниқ.

Инобатнинг худди ўзига ўхшаган нозиккина, қора қош, қора кўз бир синглиси бор эди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса

Бир ойдан кейин худди мана шу катта боғда данғиллама тўй бўлди. Ў. — Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Худди шу пайт эшик ғийқиллаб очилди. Ў. — Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Роппа-роса, тўппа-тўғри, аниқ.

Мен худди соат ўнда келдим.

Агар ўша кетиши бўлса, бугун худди Қўқонга бориб етган. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Гўё, гўёки; баайни.

— Келдингизми? — деди Алимардон, худди унинг албатта келишини билгандай. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

4. Ҳойнаҳой; афтидан.

[Майсара:] Шошманг, тақсирим! Ҳозир чиқиб бўлмайди! У худди гумонсираб келган, эҳтимол, ҳар томонга одам қўйгандир. — Ҳамза, Майсаранинг иши