xos

sft. 1. Biror kimsa yoki narsaning oʻzigagina oid, oʻzidagina boʻladigan.

Bolalarga xos qiliq. Rahbarning oʻziga xos ish uslubi.

Klara ayollarga xos chiroyli harakat bilan sochini orqasiga tashlab yubordi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Chol keksalarga xos boqish bilan bir zum tikildi: — Kel, chirogʻim, nima xizmat? — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Biror shaxsning oʻzigagina tegishli boʻlgan, oʻzigina foydalanadigan; shaxsiy.

Oq otliq Bobur mirzo yuzdan ortiq beklari va xos navkarlari bilan togʻ etagiga yaqinlashib qolgan edi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

Biror kimsa yoki narsaning oʻzigagina oid.HAS, ÖZGÜ

1. присущий, свойственный, характерный

2. специфический

a peculiar, characteristic, specific

1. tán, ózine tán, tiyisli

2. jeke, jeke ózine tiyisli, jeke ózi paydalanatuǵın

eigen, bezeichnend, charakteristisch, typisch

peculiar