xon
хонxon
ot 1. tar. Turkiy va moʻgʻul xalqlari hukmdorlari unvoni.
Qoʻqon xoni. Xon saroyi.
[Mulla Fazliddin:] Toshkent xoni Mahmudxon ham bizga qarshi qoʻshin tortib kelmoqda emish. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
2. tar. Xonlik qilgan, xon lavozimidagi shaxs ismiga qoʻshilib, unvon ifodalaydi.
Bahodirxon — Xivada, Xudoyorxon — Qoʻqonda xonlik qilgan.
3. Erkak va ayollar ismiga qoʻshilib, hurmatni ifodalaydi.
Oqilxon, Karimaxon.
- Xon koʻtarmoq Xon qilib belgilamoq. Musulmonqul oʻzini mingboshi eʼlon qilib, aqlsiz bir goʻdakni. [Xudoyorni] xon koʻtarib, el yelkasiga mindi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlarShu yerning oʻzida unga Said Jalolxoni sohibqiron deb nom berildi va xon koʻtarildi. — A. Qahhor, Bashorat
- Oʻzi xon, koʻlankasi maydon yoki oʻziga xon, oʻziga bek Nima xohlasa, shuni qiladi, koʻngli istaganini qila oladi maʼnosidagi ibora. — Xotinlari ham kimsan — oqsoqolning xotinimiz, deb kekkayib, oʻzlariga xon, oʻzlariga bek boʻlib, rosa zugʻumini oʻtkazishadi-da, — dedi Yusvali togʻa. — P. Tursun, Oʻqituvchi
XON
Qator sharq mamlakatlarida oʻrta asrga xos hokimi mutlaqning unvoni va shu unvonni olgan kishi.HAN
xon
ист. хан
oʻziga xon , oʻziga – bek он сам и хан, и бек (т.е. что хочет, то и делает)
oʻzlari xon , koʻlankalari – maydon сам себе хан, и тень его – поле-майдан; соотв. сам себе голова, сам себе господин; своя рука владыка
- xon atlas высший сорт атласа
- xonumoni ketdi он разорился
xon
n khan, king
XON
xan
Xon
ист. русскийхан, правитель // ханскийанглийскийKhon — Eastern rulerфранцузскийkhan, souverainарабскийخَانٌ