хира

сфт. 1. Ёруғ, равшан эмас; нурсиз.

Хира ёруғ унинг юзини бир дамгина ёритади. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар

Шифтга илинган тошчироқ чайла ичини хира ёритиб турарди. — Ёшлик

2. Тиниқ, шаффоф эмас.

Хира сув.

Трамвайнинг хира ойнасидан бўш вагонда ўтириб кетаётган кондуктор лип этиб бир кўринишдаёқ Зайнабнинг бутун хаёлини ўғир-лаб кетганини билармикан? — С. Зуннунова, Кўк чироқлар

3. Ноаниқ равишда; яққол кўзга ташланмайдиган.

Шундан сўнг улар ҳув олисда кўзга хира ташланиб турувчи сарбаланд тоғлар томон юриб кетишди. — Ёшлик

4. Яхши кўролмайдиган, кўриш қобилияти паст.

Мана шундай маъноли Бувим айтган сўзлари. Электрдан нур олар Энди хира кўзлари. З. Диёр.

Оқсоқолнинг хира кўзлари чақнади, аччиғи келди. — П. Турсун, Ўқитувчи

5. кўчма Жаранглаб чиқмайдиган, хириллаган (овоз ҳақида).

Хира овоз.

— Болам, қорнинг тўқ экан, овозинг хира чиқди, — деди дадаси. — Ойбек, Танланган асарлар

6. кўчма Ғашга тегадиган; шилқим, сур.

— Бўлди! Мунча хира пашшага ўхшаб ғингшийсан! — деди у зардаси қайнаб. — Ёшлик

Хира меҳмон шунда ҳам нари кетмади: — Лекин мен бугун шу ерда тунашим керак. — Х. Султонов, Онамнинг юрти

7. кўчма Ноаниқ; чигил.

Хира ўйлар юрагини ғаш қилар эди. — Ёшлик

8. кўчма Кишини хурсанд қилмайдиган, кўнгил тўлмайдиган; камчилиги бор.

Ютуқларимиз кўп. Бироқ ишимизнинг айрим хира томонлари ҳам бор. — Газетадан