туйғун

сфт. 1. Тез сезиб, фаҳмлаб, пайқаб оладиган; сезгир.

Туйғун бола.

Ҳамза онасидек туйғун, ҳар нарсага қизиқувчи бола бўлган. — ЎТА

Бундай туйғун, бундай зийрак, бундай боадаб қиз етти иқлимда ҳам топилмайди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. Туйғун (эркаклар исми).

сфт. Қирғий ёки қарчиғайнинг эркаги.

Сувсиз чўлда келади. Полвон Ҳасан, мард Ҳасан, Оч туйғундай чирқиллаб. — Равшан

чуткий, догадливый

1. sezgir, alǵır

2. зоол. tuyǵın