tuygʻun

sft. 1. Tez sezib, fahmlab, payqab oladigan; sezgir.

Tuygʻun bola.

Hamza onasidek tuygʻun, har narsaga qiziquvchi bola boʻlgan. — OʻTA

Bunday tuygʻun, bunday ziyrak, bunday boadab qiz yetti iqlimda ham topilmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Tuygʻun (erkaklar ismi).

sft. Qirgʻiy yoki qarchigʻayning erkagi.

Suvsiz choʻlda keladi. Polvon Hasan, mard Hasan, Och tuygʻunday chirqillab. — Ravshan

чуткий, догадливый

1. sezgir, alǵır

2. zool. tuyǵın