туймоқ

фл. 1. Кели, ховонча ва шу кабиларда янчмоқ, майдаламоқ, кукун қилмоқ.

Мурч туймоқ.

Ҳовли юзида жўхори туйиб ўтирган Каромат Меҳринисони кўриб, дик этиб ўрнидан турди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

Онаси қандайдир ўтларнинг томирини териб қуритар эди-да, келида туйиб, атала қайнатиб берар эди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. шв. Оқламоқ, тозаламоқ (масалан, шолини). А

[ори ўзининг хотинини ёмонлаб кетди: шолини сочмасдан туёлмайди, сув қайнаца ҳам, тагига олдириб қўяди. — А. Қаҳҳор, Қўш-чинор чироқлари

Шу дақиқа онанинг меҳрли нигоҳи фарзанд ғуссасини маҳв этишга қодир эканини умрида илк бор туйди. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар

Кели, ҳовонча ва sh.k.da янчмоқ, майдаламоқ.DÖVMEK

(майдаламоқ)(zer)stoßen vt, zerkleinern vt

ўзбекчадўмбира, ноғорарусчабарабанинглизчаdrum

Булит кўкрäди урди навбат туйи Момақалдироқ гумбурлади, навбатдаги ноғорасини чалди – Раздавались удары грома–Тҳундер киккс вере ҳеард

1. толочь

2. очищать, производить обдирку

чувствовать, ощущать, догадываться (о чём-л.).

1. túyiw (keli-kelsapta)

2. seziw, bayqaw

русчачувствовать, ощущатьинглизчаto sense, to feelфрансузчаsentir, ressentirарабчаطَحَنَ (يَطْحَنُ), شَعَرَ (يَشْعُرُ)