tutaqmoq

fl. 1. kam qoʻll. Tutab, oʻt olib qizimoq.

— Shoshmang, bu dardi harina oz-moz tutaqsin! Puf, puf. Oʻhoʻ, ah. Tutun jigarimni ham titib yubordi! — Bas., u oʻtin yonmaydi, saraton yuzini koʻrganda ham yonmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Achchigʻidan, gʻazabdan oʻta qizishmoq, oʻta dargʻazab boʻlmoq.

Domla shu qadar dargʻazab boʻldiki, azbaroyi tutaqqanidan koʻzlari kosasidan chiqib ketayozdi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr

Vaqqos ota tutaqib ketganidan qaltirar, tili gapga kelmasdi. — S. Yunusov, Kutilmagan xazina

3. koʻchma Harorati koʻtarilib, alangayi otash boʻlib yonmoq.

Isitmadan tutaqib ketyapman.

Buni eshitib, azbaroyi xudo, tutaqib, isitmam chiqib ketdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

4. koʻchma Yuqori harorat taʼsirida juda kuygan holatda boʻlmoq.

— Nega qichqirasiz, Adolat? Biror yerga oʻt ketibdimi? — Gʻoʻzaga oʻt ketibdi; qarang, tutaqib yotibdi. — I. Rahim, Chin muhabbat

1. tutanıw, kúyip-pisiw, shija-pıja bolıw

2. ıssıdan qızıp ketiw

русскийразгорячиться, выходить из себяанглийскийto lose temper, to get irritated, to be flashedфранцузскийse fâcher, s'énerver, s'emporterарабскийغَضِبَ (يَغْضَبُ), زَعِلَ (يَزْعَلُ)