тунд

сфт. 1. Муомаласи қўпол, ёқимсиз, қўрс.

Тунд, камгап, кекса жарроҳ ҳар бир сўзни ўлчагандай, оҳиста тушунтира бошлади. — Ойбек, Навоий

Каримжон, Манзура ўйлагандек, тунд эмас экан. У шундай қизиқ гапларни топиб гапирардики, унинг сўзамоллигига Манзура қойил қолди. — Ҳабибулло, Ғунча

Эсон устол [стол] ёнига бориш билан Саидийнинг тунд гапини эшитмаган, Саидийни кўрмаган бўлди. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. Кўриниши, чеҳраси совуқ, қиёфаси ёқимсиз.

Тунд башара.

Эшик оға икки букилиб таъзим қилар экан, юзи тунд кўринди. — П. Қодиров, Бобур

Икки кунчадан бери тунд бўлиб юрган Йигиталининг кўнгли ёришиб кетгандай бўлди. — Д. Нурий, Осмон устуни

Эрталаб ҳаво тунд, осмонни паст тушган булутлар қоплаб олган. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади

1. qopal, turpayı

2. sıqılsız, kelbeti kelispegen, túnergen, qabagı úyilgen

русчагрубый // грубиян, неразговорчивый, хмурыйинглизчаgloomyфрансузчаgrossier, brutal, peu communicatif // grossier personnage, rustre, butorарабчаغَلِيظٌ، خَشِنٌ، حَرِشٌ، عَابِسٌ، كَالِحٌ، قَطُوبٌ