tund

sft. 1. Muomalasi qoʻpol, yoqimsiz, qoʻrs.

Tund, kamgap, keksa jarroh har bir soʻzni oʻlchaganday, ohista tushuntira boshladi. — Oybek, Navoiy

Karimjon, Manzura oʻylagandek, tund emas ekan. U shunday qiziq gaplarni topib gapirardiki, uning soʻzamolligiga Manzura qoyil qoldi. — Habibullo, Gʻuncha

Eson ustol [stol] yoniga borish bilan Saidiyning tund gapini eshitmagan, Saidiyni koʻrmagan boʻldi. — A. Qahhor, Sarob

2. Koʻrinishi, chehrasi sovuq, qiyofasi yoqimsiz.

Tund bashara.

Eshik ogʻa ikki bukilib taʼzim qilar ekan, yuzi tund koʻrindi. — P. Qodirov, Bobur

Ikki kunchadan beri tund boʻlib yurgan Yigitalining koʻngli yorishib ketganday boʻldi. — D. Nuriy, Osmon ustuni

Ertalab havo tund, osmonni past tushgan bulutlar qoplab olgan. — Sh. Xolmirzayev, Bodom qishda gulladi

1. qopal, turpayı

2. sıqılsız, kelbeti kelispegen, túnergen, qabagı úyilgen

русскийгрубый // грубиян, неразговорчивый, хмурыйанглийскийgloomyфранцузскийgrossier, brutal, peu communicatif // grossier personnage, rustre, butorарабскийغَلِيظٌ، خَشِنٌ، حَرِشٌ، عَابِسٌ، كَالِحٌ، قَطُوبٌ