туллак
tullakтуллак
от 1. Бултурги, қари (икки, уч йиллик), туллаган, туллаб чиққан (паррандалар ҳақида).
Дам олиб ўтирганларга чой ташиётган Тоживой юриб кета туриб. туллакнинг овозидан завқланарди. — Мирмуҳсин, Чиниқиш
2. кўчма Айёр, маккор, фирибгар одам ҳақида.
Туллак одам.
—Табиий, булар рўпараларидаги юздан тўқсонни урган ва бир ҳафтада тўрт-беш бозорни оладиган туллаклар эдилар. — Ш. Ризо, Қор ёғди, излар босилди
Ўзи ҳам иш кўрган туллак эмасми, энди бу оғир ҳолатдан усталик билан чиқиб олиш ёʻлларига ёпишади. — А. Қодирий, Обид кет-мон
- Пихини ёрган туллак Ўтакетган фирибгар, айёр, маккор. Жиноятчининг каттаси — унинг акаси Зиёдилла. Пихини ёрган туллак. — Ҳ. Ғулом, Машъал
туллак
1. старый (линявший) перепел
2. перен. стреляный воробей
ТУЛЛАК
1. garrı, túlegen, túlep shıqqan (tawıqlar haqqında)
2. авıс. hiyleker, sumıray, ishmerez