тўполончи

от 1. Беҳаловат ўйинни, шўхликни яхши кўрадиган, ортиқ даражада шўх.

Тўполончи бола.

Малика тўполончироқ, Холдор эса ҳамма вақт кўлларини қовуштириб, интизом бўлиб ўтирарди. — Ж. Абдуллахонов, Тонг ёришган соҳилда

Шундай тўполончи боланинг бирданига ювош бўлиб қолганини кўриб, синфдошлари ҳайрон эди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

2. Бекорга, бўлар-бўлмасга уриш-жанжал қилаверадиган, жанжалкаш.

Тўполончи хотин.

Республикада безорилар ва тўполончилар йилдан-йилга камайиб бормоқда. — Газетадан

Ортиқ даражада шўх.YARAMAZ

1. скандалист, шумливый, буян

2. озорник, шалун

н rabble-rouser, trouble-maker

1. shoq, shataqshıl, biymaza (kishkene balalar haqqında)

2. topalańshı, topılısshı, kóterilisshi

Radaumacher m, Radaubruder m

русчадебоширинглизчаrowdy, debauchee

русчасмутьян, буян; озорник, шалунинглизчаbustler; noise maker; mischievous (child)франсузчаbagarreur, violentарабчаمُعَرْبِدٌ، عِرْبِيدٌ