toʻpolonchi

ot 1. Behalovat oʻyinni, shoʻxlikni yaxshi koʻradigan, ortiq darajada shoʻx.

Toʻpolonchi bola.

Malika toʻpolonchiroq, Xoldor esa hamma vaqt koʻllarini qovushtirib, intizom boʻlib oʻtirardi. — J. Abdullaxonov, Tong yorishgan sohilda

Shunday toʻpolonchi bolaning birdaniga yuvosh boʻlib qolganini koʻrib, sinfdoshlari hayron edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

2. Bekorga, boʻlar-boʻlmasga urish-janjal qilaveradigan, janjalkash.

Toʻpolonchi xotin.

Respublikada bezorilar va toʻpolonchilar yildan-yilga kamayib bormoqda. — Gazetadan

Ortiq darajada shoʻx.YARAMAZ

1. скандалист, шумливый, буян

2. озорник, шалун

n rabble-rouser, trouble-maker

1. shoq, shataqshıl, biymaza (kishkene balalar haqqında)

2. topalańshı, topılısshı, kóterilisshi

Radaumacher m, Radaubruder m

русскийдебоширанглийскийrowdy, debauchee

русскийсмутьян, буян; озорник, шалунанглийскийbustler; noise maker; mischievous (child)французскийbagarreur, violentарабскийمُعَرْبِدٌ، عِرْبِيدٌ