tirqish

ot 1. Bir-biriga zich yopishmagan eshik tabaqalari, taxta va shu kabilar orasida hosil boʻlgan tor va uzun boʻsh oraliq.

Deraza tirqishidan muzdek havo kiryapti.

Eshik tirqishidan yoʻlakka ipdek ingichka nur tushdi. — S. Ahmad, Ufq

Eshelonning keyingi toʻxtashida vagon tirqishidan qarab turgan Isroil Azimov bu stansiyani tanib, Penza, dedi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Uzun teshik, yoriq, uzun darz.

Eski binoning devorlarida har tomonga tarqalib ketgan tirqishlar paydo boʻlibdi. — Gazetadan

Molxonaning teshik, tirqishlarigacha dori septirdi. — S. Anorboyev, Oqsoy

щель, трещина

tesik, sańlaq, jarıq