tirnamoq

fl. 1. Tirnoq yoki oʻtkir uchli narsalar bilan tilmoq, yulmoq, timdalamoq.

Mushukcha bolaning qoʻlini tirnab oldi.

Soch yulib, yerni tirnab qildilar faryod. — Gʻayratiy

Zuhra begim yolgʻiz oʻgʻlining to-butda boshsiz yotgan tanasini koʻrganda, oʻzining kallasiga mushtlarini urib dod soldi, yuzini qoʻli bilan tirnab, qonatib yubordi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar

2. koʻchma Xuddi tirnash kabi harakat va uning taʼsiriga nisbatan qoʻllanadi.

Sovuq shamol badanni tikanli tili bilan tirnar, nimdosh kiyimdan oʻtib sanchar va qatiratar edi. — N. Maqsudiy, Laylatulqadr

Ammo Yigitalining bugungi ishi uning ichini tirnab oʻtdi. — I. Rahim, Zangori kema kapitani

yuragimni tirnab turgan fikrlarni tushunib, samimiy maslahatingiz, shirin soʻzlaringiz bilan madad bersangiz edi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

царапать, скрести

v scratch, scribble

tırnaw, tiliw, julıw

kratzen vt, ritzen vt, zerschrammen vt