тын

м қўра (хода, қозиқ, новда, шох кабилардан қилинган девор, иҳота)

жёлтая курица под тыном дуется загадка (Тыква) бир сариқ товуқ қўра тагида терсайиб ётар

с соседом дружись, а тын городи [қўшнинг билан аҳил бўлу, девор қур], ўзингни эҳтиёт қил, қўшнингни ўғри тутма.