tayyor

sft. 1. Biror ishga shaylanib, hozirlanib turgan, shay, hozir.

Ular [soldatlar] miltiqlarini osmonga oʻqtalib, har dam otishga tayyor turardilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

2. Biror narsa, ish uchun moyil, rozi holatli.

Meni qoʻya bering, osadimi, chopadimi — hammasiga tayyorman. — K. Yashin, Hamza

Yoʻlchi shu choqda qancha aqchasi boʻlsa ham berishga tayyor edi — Oybek, Tanlangan asarlar

Anvarga mazkur oliy tabaqalarning har qaysisi ham oʻz qizini berib, kuyov qilishga tayyor! — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Saltanat uchun qurbon boʻlishga ham tayyor — Mirmuhsin, Meʼmor

3. Ishlatish, isteʼmol va shu kabilar uchun hozirlab qoʻyilgan.

Tayyor kiyimlar. Tayyor mahsulotlar.

Sutchoy tayyor boʻldi, suzib kiraymi? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Gʻavvos tayyor aravalardan birini olib keldi. — Mirmuhsin, Meʼmor

4. s. t. Yukl. Kuchaytirish, taʼkid bildiradi (asosan, bolani ota yoki onaga qiyoslashda qoʻllanadi).

Kichik oʻgʻli tayyor ota-sining oʻzi boʻlibdi.